Gdzie w Europie płonie — sprawdź przed wyjazdem

Punkty na mapie to anomalie termiczne wykryte przez radiometr VIIRS na satelitach NOAA-20 i Suomi NPP. Satelita przelatuje nad tym samym miejscem kilka razy na dobę, więc ognisko widoczne o 3:00 UTC mogło zostać ugaszone przed śniadaniem — i odwrotnie, świeży pożar pojawi się na mapie dopiero po kolejnym przelocie.

• Moc promieniowania (FRP) — im wyższa wartość w megawatach, tym intensywniejsze spalanie. Powyżej 50 MW mówimy o dużym, aktywnym froncie ognia.
• Skupiska punktów wzdłuż linii oznaczają zwykle pożar rozprzestrzeniający się z wiatrem, a nie kilka niezależnych zdarzeń.
• Pojedyncze punkty o niskiej mocy to często wypalanie ściernisk, piece przemysłowe albo flary gazowe — nie każde ognisko to pożar lasu.

Do oceny, w którą stronę pójdzie ogień, potrzebny jest wiatr. Dlatego pod mapą każdego kraju znajdziesz prognozę z modelu ECMWF.

• Dzwoń pod 112 — numer działa w całej Unii, także bez karty SIM i z zablokowanego telefonu, a operator przyjmie zgłoszenie po angielsku.
• Nie wyłączaj powiadomień alarmowych w telefonie. W Grecji, Chorwacji, Włoszech i Hiszpanii nakazy ewakuacji rozsyła system Cell Broadcast — wiadomość dotrze bez internetu i bez lokalnej karty SIM.
• Nie jedź „sprawdzić”, czy droga jest przejezdna. Dym odbiera widoczność w kilka minut, a wąskie drogi nadmorskie łatwo się zapychają.
• Uciekaj prostopadle do kierunku wiatru, nigdy w górę stoku przed frontem ognia.
• Zabierz dokumenty, wodę i leki; resztę zostaw. Zamknij okna i wentylację w samochodzie, włącz obieg zamknięty.

Jeśli hotel lub kemping zarządza ewakuacją, stosuj się do jego procedury — obsługa zna drogi wyjazdowe i punkty zbiórki lepiej niż nawigacja.

Poza szczytem sezonu ryzyko nie spada do zera: w Hiszpanii i Portugalii duże pożary zdarzają się także w marcu, po suchej zimie.