Mapa pożarów Australia — ogniska z satelity na żywo

Każdy punkt to anomalia termiczna, nie potwierdzony pożar lasu. W australijskich warunkach szczególnie często oznacza:

• wypalanie kontrolowane — planowe podpalenia prowadzone przez służby w chłodniejszej porze roku, żeby ograniczyć paliwo przed sezonem;
• pożary buszu i traw w głębi kontynentu, często daleko od jakiejkolwiek zabudowy;
• flary gazowe przy instalacjach wydobywczych na północy i zachodzie.

Skupisko punktów rozciągnięte w linię oznacza zwykle front ognia idący z wiatrem. Pojedyncze odczyty o niskiej mocy to najczęściej rutynowe wypalanie.

Kolor i wielkość punktu odpowiadają mocy promieniowania w megawatach. Poniżej 15 MW to sygnał słaby, między 15 a 50 MW średni, powyżej 50 MW mówimy o dużym, aktywnym froncie — takie ogniska dostają na mapie ikonę płomienia, a gdy zbierze się ich kilka blisko siebie, są grupowane z licznikiem.

Warto pamiętać o opóźnieniu: satelita przelatuje nad danym punktem kilka razy na dobę. Nad tak rozległym obszarem jak Australia świeży pożar może pojawić się na mapie z kilkugodzinnym poślizgiem.

Źródło danych satelitarnych: NASA FIRMS.

Na południu kontynentu szczyt przypada na styczeń i luty. W Queensland i na Terytorium Północnym sezon jest przesunięty i wiąże się z porą suchą, która kończy się wcześniej.

Oznacza to, że mapa niemal nigdy nie jest pusta — o różnych porach roku pali się w różnych częściach kontynentu. Ocena zagrożenia wymaga zestawienia mapy z lokalnym poziomem Fire Danger Rating.