Wielkie pożary w Europie ostatnich lat — kalendarium regionów

Mati w Attyce, lipiec 2018 — najtragiczniejszy pożar w historii współczesnej Grecji, około stu ofiar. Ogień dotarł do nadmorskiej miejscowości w kilkadziesiąt minut, a ludzie ginęli odcięci między zabudową a morzem, na wąskich drogach bez wyjścia. To zdarzenie doprowadziło do przebudowy greckiego systemu ostrzegania i wprowadzenia masowych SMS-ów z numeru 112.

Północna Evia, sierpień 2021 — pożar palił się kilkanaście dni i strawił większość lasów sosnowych na północy wyspy. Główny problem: jedna droga dojazdowa wzdłuż wybrzeża i ewakuacje prowadzone promami oraz łodziami.

Dadia w Tracji, sierpień 2023 — największy pojedynczy pożar odnotowany w Unii Europejskiej. Płonął ponad dwa tygodnie w rezerwacie przyrody przy granicy z Turcją, w terenie trudno dostępnym dla wozów gaśniczych.

Szczegóły dla podróżnych: pożary w Grecji.

Pedrógão Grande w Portugalii, czerwiec 2017 — 66 ofiar, w większości ludzi, którzy próbowali uciekać samochodami przez las. To po tym pożarze w Portugalii utrwaliła się zasada, że drogi leśne w gęstym dymie są najbardziej niebezpiecznym miejscem podczas pożaru, a bezpieczniej jest przejść na teren pozbawiony roślinności i tam czekać.

Sierra de la Culebra w prowincji Zamora, 2022 — jeden z największych pożarów w historii Hiszpanii, w roku, który był dla tego kraju rekordowy pod względem spalonej powierzchni. Ogień szedł przez tereny słabo zaludnione, ale odciął drogi i linie kolejowe.

Teneryfa, sierpień 2023 — pożar w górzystej północnej części wyspy, z ewakuacjami kilkunastu miejscowości. Pokazał specyfikę Wysp Kanaryjskich: ogień idzie w górę stoku wulkanicznego szybciej, niż da się zejść serpentyną.

Aktualna sytuacja: Hiszpania i Portugalia.

Gironde, lipiec i sierpień 2022 — dwa duże pożary w sosnowych lasach Landów, w rejonie La Teste-de-Buch i Landiras. Ewakuowano dziesiątki tysięcy osób, w tym kempingi przy wydmie Pilat w szczycie sezonu. Ogień przechodził koronami drzew i zamykał drogę krajową oraz linie kolejowe.

Montiferru na Sardynii, lipiec 2021 — pożar w centralno-zachodniej części wyspy, z ewakuacją kilkunastu miejscowości i ogromnymi stratami w gajach oliwnych. Klasyczny scenariusz sardyński: makia, wiatr od lądu i pojedyncze wąskie drogi.

Zobacz też: Francja, Włochy.

• Ofiary padają na drogach, nie w domach. W Mati i w Pedrógão większość osób zginęła w samochodach albo tuż obok nich, próbując wyjechać za późno.
• Jedna droga dojazdowa to główny czynnik ryzyka. Dotyczy to greckich wysp, sardyńskich zatok i francuskich kempingów nad oceanem.
• Zmiana wiatru w nocy odpowiada za większość nagłych ewakuacji. Dlatego alerty przychodzą między 2:00 a 5:00.
• Pożar w rezerwacie pali się dłużej. Brak dróg pożarowych oznacza, że jedynym narzędziem pozostaje lotnictwo, a to nie lata w nocy ani przy silnym wietrze.

Dane historyczne o powierzchni pożarów w Europie publikuje EFFIS, system Komisji Europejskiej.